Koffer & Blik

Koffer&Blik
Mediaproducties

'Levenslasst en ons ongemak'

De onderzoeksdocumentaire ‘Levenslasst en ons ongemak’ gaat over een bij het Centrum voor Expertise en Consultatie veel voorkomend zorgvraagstuk: het opnieuw zoeken naar een levensperspectief voor mensen met een vorm van autisme en een doodswens. De coördinatoren die deze trajecten leiden maar ook de cliënten en hun omgeving staan vaak onder grote druk omdat dit zorgvraagstuk gaat over leven en dood. Samen met de cliënt en hun omgeving wordt gezocht naar nieuwe perspectieven waar veel van afhangt. Want lukt dit wel? En zo niet, wat dan? De onderliggende wens vanuit de organisatie was om de thematiek met beeld en geluid over te brengen op andere zorgprofessionals en zo beter in staat te zijn ervaringen uit te wisselen en op zoek te gaan naar handvatten om beter met de situatie om te kunnen gaan.

In de documentaire gaan drie coördinatoren in samenwerking met antropoloog en projectleider expertisemanagement Klaartje Klaver in eerste instantie op zoek naar de vraag welke praktijksituaties veel indruk hebben gemaakt en waarom. Wat roept op de eerste plaats een doodswens op aan reacties bij zowel de coördinatoren als de cliënt en omgeving? Welke invloed heeft dit mogelijk op de dynamiek tussen alle betrokkenen en het verloop van een traject?

Omdat veel in dit specifieke werkveld draait om allerlei (veelal onuitgesproken) emoties, denkbeelden en verwachtingen is het moeilijk de thematiek uit te drukken in een onderzoeksrapport. Veel informatie zoals lichaamstaal, stiltes en spanningen zijn moeilijker over te brengen in een geschreven rapport. Om de thematiek meer invoelbaar en toegankelijk te maken koos de organisatie voor een onderzoeksfilm.

Na het omvormen van enkele praktijksituaties tot korte scenes gaan de drie coördinatoren met hun eigen situatie en enkele acteurs aan het werk om de scene uit te beelden. Wat gebeurde er tijdens de eerste ontmoeting? Wat werd er wel en niet uitgesproken en welke effecten had dit op de manier waarop mensen zich in de ruimte bewogen? Hoe is het voor de coördinatoren om deze situatie opnieuw te zien, dit keer meer als buitenstaander? Hoe is het voor de andere coördinatoren om hun collega te zien in deze situatie? Welke gevoelens en reflecties roept het op?

Zowel het maakproces van de film als de vertoning van de film na afloop aan andere zorgprofessionals en betrokkenen hebben geleid tot meer inzichten en scherpere reflecties. Een door veel mensen gedeelde ervaring is dat de film een ijsbreker was in het openlijk durven bespreken en uitwisselen van de eigen connotaties (en soms taboes) rondom het begrip doodswens.

'ASS' staat voor Autisme Spectrum Stoornissen.

2018 | 34min